Naar huis

We zitten nu op het vliegveld van Accra, weer op huis aan. Ben nu de blog aan het bijwerken want had op Ko-SA een heel slechte verbinding.  Ghana hebben wij ervaren als een prachtige tijd. We hebben in 2 jaar een put en een bus voor elkaar gekregen. De put geeft helder water en de bus rijd nu dagelijks met de kinderen, iedereen blij. We danken jullie allemaal voor de sponsoring en voor het trouw lezen van onze blog.

vissen 2

Even een actiefilm van het vissen, zee, zon, strand en vissen. Geweldig op Ko-Sa, prettige mensen
mooie plaats om vakantie te vieren. Je hebt bij het vissen bekijks van de plaatselijke jeugd, ze willen graag helpen. Verder wordt je populair bij de mensen van ko-sa omdat ze de gevangen vissen krijgen.

Elmina

elmina

Vandaag (dinsdag)naar Elmina geweest met de taxi.

Moest direct al aangeduwd worden, de motor liep en we gingen.

Contactsleutel werkte niet meer dus een paar draadjes aan elkaar en oke.

Rustig naar de stad gereden (kon ook niet hard) Koppeling lager was ook stuk maar  alla daar reed de taxi nog wel om. Een alleraardigste jongen, riep aan iedereen, populair.

We zijn eerst naar het kasteel geweest waar de slaven bijeengedreven werden  in de 17^e eeuw door o.a. de Nederlanders. We kunnen ons er niets bij voorstellen dat zoiets mogelijk was. Maar ja, je weet nooit als je in dezelfde tijd had geleefd had je het misschien gewoon gevonden. We stonden bij de door of no return, gaat er toch wordt door  je heen. Door deze deur kwamen ze op het strand, werden in kleine bootjes gezet en naar de grote schepen gevaren.

De gouverneur woonde op de bovenste verdieping en kon vanaf zijn balkon iemand uitzoeken  voor de nacht, als ze weigerden werden de vrouwen streng gestraft.

Ja het was niet de beste tijd van ons Nederlanders.

Verder zijn we naar Fort Jago gelopen die voor de verdediging van de stad was gebouwd.

Een interessante morgen.

De terugreis ging ook met hindernissen, motor sloeg af en niet meer starten, ze sloegen wat op de accu en na een tijdje ging het weer.

Toen moest er een ander accu worden gekocht, het ging nog niet goed. Ik zei misschien de kabel, ja die lag middendoor, was trouwens ook al een keer aan elkaar geknoopt, nu weer. Beetje isolatieband er omheen en klaar.

We beginnen dit allemaal al heel gewoon te vinden, Rennie trekt zich ook nergens meer wat van aan, och we komen wel weer thuis. Ghana time.

Vanmorgen wezen vissen met een werphenel, grote paling gevangen van 60 cm.

Plaatjes en film gaan op dit moment niet, zeer slechte verbinding

reis Hanukkah naar Ko-Sa

Vrijdagmorgen om 8.-- zitten we klaar om met de taxi naar Ko-Sa te gaan. Maar wat er al kwam geen taxi. Moses gebeld die had de taxi geregeld en een aanbetaling gedaan. Wat blijkt, de chauffeur vond het afgesproken tarief te laag en dacht ik ga er niet heen, dat kan in Ghana. UIteindelijk heeft Moses hem gebeld en in overleg met mij een deal gesloten van incl. brandstof 400 cedi's.
Vertrokken  om 9.45 uurr, tank leeg dus eerst tanken ik heb betaald moesten toch uiteindelijk tot een totaal bedrag komen. 11.00 uur kreeg de chauffeur honger en ging naar een Ghanees chauffeurscafe, duurde niet lang 10 min. onderweg  diverse keren aangehouden door een politie afzetting. De chauffeur had in zijn rijtijdenboekje een biljet van 2 cedi voor de politie omdat hij niet met 2 passagiers mocht rijden, dat lukte aldoor tot bij de laatste post toen moest hij 10 cedi's betalen. Uiteindelijk waren we in Cap Coast waar hij probeerde ons in een andere taxi te krijgen, ging niet door. Uiteindelijk op de bestemming aangekomen. Ik dacht de koffers er eerst maar uit en dan afrekenen, maar goed ook want hij dacht dat hij meer zou krijgen dan de afgesproken 400 cedi.  De chauffeur heeft nog met Moses gebeld maar afspraak is afspraak. We werden een dag later verwacht maar gelukkig was er een kamer.
Prachtig strand met palmen lekker warm zeewater.
De kamer heeft een veranda met een bankstel, super. Gisteravond vis met patat, lekker.
Ons zaklampje hangt nog aan het bed, wij hopen dat Anne deze maandag meeneemt.

Herdenking van Vincent

Onze laatste dag op Hanukkah staat in het teken van de herdenking van Vincent. De kinderen hebben steentjes beschilderd. Aan het eind van de middag zijn we naar een open plek aan de vrijwilligerskant gegaan.  Er is een steen met zijn naam erop neergelegd, we zijn er omheen gaan staan, en toen heeft Mariette verteld hoe het gegaan is. We hebben gebeden en gezongen, en iedereen heeft zijn steentje neergelegd, erg mooi, om het zo een plaats te geven.

Overhandiging check van school Denekamp

Vanmiddag heeft de school uit Denekamp  een cheque aangeboden, weer een stukje school, erg mooi.

Het is bijna euro 10.000,-- . Iedereen was laaiend enthousiast. Als dit jaar de 35.000,--  euro wordt bereikt wordt dit bedrag verdubbeld door de Wilde Ganzen.

We hadden gehoopt om nog een keer met de kinderen in de nieuwe bus te rijden, maar de papieren zijn nog niet in orde. Vanmiddag gingen Mozes en Henk richting kantoor, toen ze er vlak bij waren  werden ze gebeld, dat het vandaag niet meer kon, jammer.

De kinderen kijken er erg naar uit. Alles is wel klaar, de airco zit er in en er zijn extra stoelen in gezet, ziet er mooi uit.

Morgen vertrekken we naar Ko-Sa, deze vier weken zijn omgevlogen, beetje jammer om weg te gaan, maar hopelijk komen we nog eens terug.

Vincent

Vanmiddag is Vincent overleden, ik weet dat het voor hem het beste is, hij had geen kans meer, maar het blijft verdrietig.Het is ook zo snel gegaan, we dachten echt dat het beter met hem ging. Gelukkig was Mariette bij hem en is hij niet alleen geweest. Wat kun je je toch gauw aan zo'n kindje hechten, komt natuurlijk ook omdat ik een hele nacht met hem in touw ben geweest, het was zo'n schatje.

De School en vervolg Vincent

Vannacht  weinig geslapen,  De voeding duurt zo wie zo lang, spuitje van 5 ml., heel langzaam inspuiten, hij krijgt per keer ongeveer 30 ml.

Verder moet hij twee keer medicijnen. Na de voeding van twee uur  is hij heel helder, hij komt bijna niet in slaap, ziet er zo schattig uit, hij lijkt beter dan gisteren, heel alert. Tegen half  4 valt hij toch in slaap en ik dus ook even. Om 5 uur weer voeding en om 6 uur med. Daarna gelukkig weer even geslapen. Om kwart over 7 gaan we met de oudere kinderen mee naar school. Erg leuk om te zien, ze staan allemaal op het plein, zingen het volkslied, er wordt een toespraak gehouden,  duurt erg lang allemaal. Aan het eind speelt er een muziekkorps en marcheren de kinderen naar hun klas. We gaan even naar de klas van Rose, er zitten 50 kinderen in de klas! We volgen een stukje van de les, en gaan dan weer met Joshua naar huis. Daar aan gekomen blijkt dat Vincent opeens erg ziek is, hij haalt moeilijk adem en ziet erg grauw. We gaan in vliegende vaart naar het ziekenhuis, kris kras tussen auto’s door. Hij wordt opgenomen en onderzocht. Hij krijgt zuurstof en een sonde in zijn maag, zijn buikje is opeens vreselijk opgezet. Ook wordt er een röntgenfoto gemaakt en bloedonderzoek gedaan. We mogen niet steeds bij hem zijn, en gaan om 2 uur naar huis, erg verdrietig, we kunnen alleen maar afwachten.

Afscheidsfeest Elisa, Rennie en Henk

Vincent, waterput en afscheid

Momenteel hebben we hier een ziekenboeg, Vincent is ziek, zijn lymfklieren in zijn hals zijn erg opgezet en in overleg met de dokter  krijgt hij antibiotica. Gisteren is een naaldje ingebracht zodat hij het i.v. kan krijgen. Hij ligt bij ons op kamer, gisteren bij Anne en Elisa, vannacht ben ik aan de beurt. Hij  wordt om de drie uur gevoed en moet om  de zes uur med. Dat wordt dus niet veel slaap, maar we hopen dat het aanslaat. Akua is een paar nachten bij Mariette geweest, maar die heeft haar rust ook nodig, dus  Akua slaapt ook bij ons, ze drinken wel goed, we doen het met een spuitje, vandaag hebben we een flesje geprobeerd, moet nog wel wennen. Vanmiddag zijn er 5 gasten aan gekomen, 2 leerlingen van een school uit Denekamp met begeleiding, de kinderen vinden het erg leuk dat er leeftijdgenoten zijn.

Toen we gisteren uit het dorpje terug kwamen, wachtte ons een verrassing. Mariette vroeg ons in de eetruimte van de kinderen te komen, toen we binnenkwamen waren daar alle kinderen, mama’s, en werkers en werden we toegezongen. Er  was lekker gekookt en we hebben gezellig samen met de kinderen gegeten. Daarna was er een optreden van een groep grotere kinderen, die een dansje  deden, erg leuk. Er werd getrommeld en gedanst, Mozes hield een toespraak, dit alles alvast voor ons afscheid, het was echt een geweldige dag, eerst de put en nu dit, gelukkig zijn we hier nog een paar dagen. Vanavond de laatste keer naar het Eusbeth.